مدیرعامل ویول: قوانین داخلی، بزرگ‌ترین مانع تولید و صادرات مبلمان است

علی طهماسبی، مدیرعامل و عضو هیئت‌مدیره شرکت تولیدی نگین کاج شمال با برند «ویول» در گفتگویی اختصاصی با خبرنگار رصدبورس در حاشیه سی‌وپنجمین نمایشگاه بین‌المللی تخصصی صادراتی صنعت مبلمان، درباره وضعیت بازار، برنامه‌های صادراتی، تغییر طراحی محصولات و مهم‌ترین موانع پیش‌روی تولیدکنندگان توضیح داد.
طهماسبی در ابتدای این گفت و گو هدف اصلی ویول از حضور در این نمایشگاه را حفظ جایگاه برند عنوان کرد و گفت: معرفی طرح‌های جدید، جذب مشتریان تازه، به‌روزرسانی ارتباط با مشتریان قدیمی و افزایش فروش، از اهداف اصلی ما برای حضور مجموعه در نمایشگاه امسال بود.

تورم، رکود بازار مبلمان را تشدید کرد

مدیرعامل ویول با اشاره به شرایط بازار گفت: بازار مبلمان به‌دلیل تناسب نداشتن رشد درآمد خانوارها با تورم کالاها، سال‌هاست با رکود مواجه است. در یک سال گذشته نیز افزایش غیرمتعارف قیمت مواد و محصولات وابسته به صنایع پتروشیمی، فشار بیشتری بر قیمت تمام‌شده مبلمان وارد کرده است.
به گفته وی، قیمت مبلمان و کالاهای چوبی از مرداد سال گذشته تاکنون، بسته به نوع محصول و واحد تولیدی، حدود 50 تا 70 درصد افزایش یافته و این مسئله بر قدرت خرید و میزان تقاضای بازار اثر گذاشته است.
طهماسبی بااین‌حال تأکید کرد: «باور ما این است که افزایش تلاش می‌تواند بخش بزرگی از رکود بازار را جبران کند. بحران‌ها بخش جدایی‌ناپذیر مسیر پیشرفت هستند و برندها در دل همین بحران‌ها بزرگ می‌شوند. در ویول به‌جای تمرکز بر مشکلات، بر راه‌حل‌ها متمرکز هستیم.»

تحریم‌های داخلی بیش از محدودیت‌های خارجی به تولید آسیب می‌زند

وی مهم‌ترین مانع توسعه تولید و صادرات مبلمان را مجموعه‌ای از مقررات پیچیده، نبود حمایت مؤثر و عملکرد برخی نهادهای مرتبط با تولید دانست و گفت: تحریم خارجی تنها بخشی از مشکلات را تشکیل می‌دهد، اما مقررات دست‌وپاگیر داخلی فشار به‌مراتب بیشتری بر تولیدکنندگان وارد می‌کند.
طهماسبی با بیان اینکه به ارزیابی او، تحریم‌های خارجی حدود 20 درصد و موانع داخلی حدود 80 درصد در آسیب به تولید نقش دارند، افزود: تولیدکننده برای واردات یک کانتینر مواد اولیه، از ثبت سفارش و دریافت مجوز تا هماهنگی با فروشنده خارجی، حمل، گمرک و ترخیص، با فرآیندی طولانی و پرهزینه روبه‌رو می‌شود.
وی ادامه داد: گاهی مواد اولیه ضروری تولید پس از رسیدن به بندر، به‌دلیل پیچیدگی‌های اداری و گمرکی تا چند ماه معطل می‌ماند. طولانی‌شدن این فرآیند، علاوه بر افزایش هزینه، نقدینگی واحد تولیدی را نیز برای مدت زیادی متوقف می‌کند و انگیزه تولیدکننده را کاهش می‌دهد.
مدیرعامل ویول، کمبود نقدینگی، حمایت ناکافی شبکه بانکی، مالیات و هزینه‌های تأمین اجتماعی را از دیگر عوامل فشار بر تولید برشمرد و خواستار اصلاح مقررات متناسب با شرایط واقعی بنگاه‌ها شد.

ثبات کیفیت؛ دلیل استفاده محدود از مواد اولیه خارجی

طهماسبی درباره استفاده از مواد اولیه وارداتی توضیح داد: بخش عمده مواد مصرفی مجموعه داخلی است، اما در برخی اقلام، تداوم و ثبات کیفیت محصولات داخلی تضمین‌شده نیست. این موضوع الزاماً به ضعف تولیدکننده داخلی مربوط نمی‌شود، بلکه ممکن است خود او نیز به مواد اولیه باکیفیت و پایدار دسترسی نداشته باشد.
وی افزود: استفاده از پارچه خارجی در صنعت مبلمان پررنگ‌تر است، زیرا در برخی موارد نمونه داخلی نمی‌تواند کیفیت یکسانی را در دوره‌های مختلف حفظ کند. چوب راش نیز به‌دلیل محدودیت‌های برداشت از جنگل‌های شمال و نبود نمونه داخلی مناسب وارد می‌شود و چوب روسی هم جایگزین داخلی ندارد.
به گفته مدیرعامل ویول، در بخش‌هایی مانند ام‌دی‌اف، مواد اولیه داخلی با کیفیت مناسب در تولید مورد استفاده قرار می‌گیرد و اولویت مجموعه، استفاده از محصول داخلی است؛ مشروط بر آنکه کیفیت و امکان تأمین مستمر آن حفظ شود.

سهم صادرات ویول از 10 به بیش از 25 درصد رسید

مدیرعامل شرکت تولیدی نگین کاج شمال از توسعه جدی فعالیت‌های صادراتی ویول از سال گذشته خبر داد و گفت: مجموعه پس از انجام تحقیقات بازار، فعالیت خود را ابتدا در عراق و سپس در عمان گسترش داد.
وی افزود: سهم صادرات از کل فروش مجموعه در ابتدای این برنامه حدود 10 درصد بود، اما اکنون به بیش از 25 درصد رسیده است و امیدواریم تا پایان سال این رقم را به 50 درصد برسانیم.
طهماسبی تصریح کرد: ویول با ایجاد شوروم، دفتر مرکزی و شبکه‌های توزیع در بازارهای عراق و عمان، تلاش کرده است زیرساختی پایدار برای فروش محصولات خود ایجاد کند.
وی از بررسی بازارهای روسیه، بلاروس و قزاقستان نیز خبر داد و گفت: مطالعات بازار این کشورها در حال انجام است و برنامه مجموعه این است که در سال آینده پایگاه‌هایی برای حضور تجاری در این بازارها ایجاد کند.

سیاست‌های ارزی، صادرات رسمی را دشوار کرده است

طهماسبی نبود سیاست شفاف و پایدار را مهم‌ترین مانع توسعه صادرات دانست و گفت: هزینه حمل‌ونقل، انتقال ارز و تحریم‌ها مؤثرند، اما پیچیدگی مقررات و نبود حمایت عملی دولت، سهم بیشتری در مشکلات صادرکنندگان دارد.
وی با انتقاد از تفاوت نرخ ارز صادراتی و نرخ بازار اظهار کرد: زمانی که صادرکننده ملزم به بازگرداندن ارز با نرخی پایین‌تر از نرخ واقعی بازار باشد، بخشی از حاشیه سود خود را از دست می‌دهد. همین اختلاف موجب شده است بعضی صادرات‌ها با کارت‌ها یا نام‌هایی غیر از تولیدکننده اصلی انجام شود.
مدیرعامل ویول افزود: در حالی که برخی سیاست‌ها برای واردات، ارز با نرخ پایین‌تر فراهم می‌کنند، صادرکننده برای بازگشت ارز حاصل از صادرات با محدودیت‌های بیشتری مواجه است. این وضعیت، فعالان اقتصادی را به سمت واردات سوق می‌دهد و انگیزه صادرات رسمی را کاهش می‌دهد.

محصولات سال 1405 ویول به سمت طراحی مدرن رفت

طهماسبی درباره محصولات جدید معرفی‌شده در نمایشگاه گفت: تقریباً تمام مدل‌های عرضه‌شده ویول در نمایشگاه، از طراحی‌های سال 1405 هستند و با توجه به روندهای روز و سلیقه بومی مشتریان ایرانی تولید شده‌اند.
وی افزود: تولیدات قبلی مجموعه بیشتر در سبک مینیمال قرار داشت، اما محصولات جدید به سمت سبک مدرن حرکت کرده‌اند. در طراحی این محصولات، علاوه بر زیبایی، راحتی، دوام، ارگونومی و کیفیت متریال مورد توجه قرار گرفته است.
مدیرعامل ویول، مشتریان اصلی این برند را مصرف‌کنندگانی دانست که کیفیت واقعی را در اولویت خرید قرار می‌دهند و گفت: مخاطب ویول فقط براساس سطح درآمد تعریف نمی‌شود، بلکه نوع نگاه مشتری به ارزش، کیفیت و دوام محصول اهمیت دارد.
وی تأکید کرد: مجموعه از دفاتر قانونی و کارخانه تا نیروی انسانی و مراحل تولید، ساختاری شفاف دارد. همچنین طی حدود 10 سال گذشته، در بخش زیرین مبلمان زیپ تعبیه شده است تا مشتری بتواند کیفیت متریال و پرداخت چوب داخل محصول را مشاهده کند.

فروش مواد اولیه از تولید مبلمان سودآورتر شده است

طهماسبی در پاسخ به این پرسش که آیا فروش مواد اولیه از تولید محصول نهایی سودآورتر است، گفت: «بله، در بسیاری از موارد فروش مواد اولیه سود بیشتری از تولید مبلمان دارد و این مسئله فقط به صنعت مبلمان محدود نیست.»
وی توضیح داد: مواد اولیه معمولاً به‌صورت نقدی معامله می‌شود، اما پس از تبدیل آن به محصول نهایی، هزینه‌های نیروی انسانی، انرژی، بیمه، بازاریابی، انبارداری، حمل و فروش نیز به تولیدکننده تحمیل می‌شود.
به گفته مدیرعامل ویول، در دوره‌های تورمی ممکن است نگهداری مواد اولیه در انبار و فروش آن پس از چند ماه، بدون تحمل هزینه‌های تولید، سودی برابر یا حتی بیشتر از فعالیت سالانه کارخانه ایجاد کند.
طهماسبی افزود: یک محموله چوب را می‌توان با یک معامله به فروش رساند، اما تبدیل همان محموله به مبلمان به حضور نیروهای مختلف در بخش‌های نجاری، خیاطی، رویه‌کوبی و سایر مراحل تولید نیاز دارد و مجموعه را با هزینه‌های متعدد بیمه‌ای، خدماتی و عملیاتی روبه‌رو می‌کند.
وی تأکید کرد: تداوم تولید در چنین شرایطی بیش از آنکه صرفاً ناشی از محاسبات کوتاه‌مدت مالی باشد، به علاقه تولیدکننده به صنعت، مسئولیت او در برابر کارکنان و تعهد به حفظ اشتغال وابسته است.

تعدیل نیرو در برنامه ویول نیست

مدیرعامل ویول با بیان اینکه مجموعه طی سال‌های گذشته قطعی برق تا سه روز در هفته را نیز تجربه کرده است، گفت: کاهش تولید یا تعدیل نیرو در برنامه ویول قرار ندارد.
وی افزود: از سال 1398 و هم‌زمان با آغاز قطعی‌های برنامه‌ریزی‌شده برق در شهرک صنعتی، مجموعه با تهیه موتور برق تلاش کرد از توقف تولید جلوگیری کند.
طهماسبی تصریح کرد: «در تفکر ما عقب‌نشینی وجود ندارد. گاهی با تلاش، گاهی با تلاش بیشتر و در شرایط سخت با تلاش مضاعف می‌توان به نتیجه رسید.»
وی ادامه داد: پس از دشوارشدن فروش در بازار داخلی طی دو سال گذشته، ویول به توسعه بازارهای خارجی روی آورد. بازار مبلمان ایران و همچنین بازار جهانی ظرفیت کافی دارند و تولیدکننده می‌تواند با اصلاح راهبرد فروش و توسعه جغرافیایی، بخشی از محدودیت‌های داخلی را جبران کند.

چرا ویول برای مصرف‌کننده نهایی کمتر شناخته شده است؟

مدیرعامل شرکت تولیدی نگین کاج شمال درباره میزان شناخت عمومی از برند ویول گفت: تمرکز مجموعه در سال‌های گذشته بر تولید، پخش عمده و همکاری با فروشندگان بوده و برندسازی بیشتر میان فعالان صنعت و همکاران انجام شده است.
وی افزود: ویول در میان فروشندگان و فعالان صنعت مبلمان، برندی شناخته‌شده است؛ به‌گونه‌ای که در بسیاری از شهرها، فروشگاه‌های مبلمان با این نام و محصولات آن آشنایی دارند.
طهماسبی گفت: در سال‌های اخیر، با ایجاد شبکه‌های فروش به مصرف‌کننده نهایی از طریق مجموعه‌های وابسته، فرآیند برندسازی عمومی نیز آغاز شده است و این مسیر در آینده گسترش خواهد یافت.

فروش اقساطی، بخشی از افت قدرت خرید را جبران کرد

وی با تأیید فاصله‌گرفتن قیمت مبلمان از توان خرید خانوارها اظهار کرد: مبلمان در مقایسه با هزینه‌هایی مانند خوراک، پوشاک و مسکن، در اولویت‌های بعدی خانوار قرار می‌گیرد و افزایش تورم باعث شده است خرید آن به تعویق بیفتد.
طهماسبی افزود: برای کاهش فشار بر مصرف‌کنندگان و حفظ تقاضا، بازار مبلمان در سال‌های اخیر به سمت فروش اقساطی بلندمدت حرکت کرده است. این روش توانسته بخشی از کاهش قدرت خرید و افت تقاضا را جبران کند.

افزایش بهره‌وری تنها راه کنترل بخشی از قیمت‌هاست

مدیرعامل ویول گفت: بخش زیادی از افزایش هزینه‌ها در نهایت به مصرف‌کننده منتقل می‌شود، اما تولیدکننده می‌تواند با مدیریت بهتر، افزایش بهره‌وری، استفاده از ماشین‌آلات صنعتی و کاهش هزینه‌های داخلی، رشد قیمت تمام‌شده را کنترل کند.
وی افزود: خرید مستقیم مواد اولیه از مبدأ نیز می‌تواند هزینه‌ها را کاهش دهد، اما پیچیدگی مقررات واردات، تولیدکنندگان را ناچار می‌کند بخشی از نیاز خود را از واسطه‌ها تهیه کنند.
طهماسبی تأکید کرد: تسهیل واردات مستقیم مواد اولیه ضروری، مانند چوب و برخی پارچه‌ها، می‌تواند ضمن کاهش نقش واسطه‌ها، رقابت را تقویت و قیمت تمام‌شده محصولات داخلی را کاهش دهد.

صنعت مبلمان به بازطراحی قوانین نیاز دارد

مدیرعامل ویول در پاسخ به این پرسش که در صورت برخورداری از اختیار تصمیم‌گیری، نخستین مانع صنعت مبلمان را چگونه برطرف می‌کرد، گفت: مشکلات تولید به یک عامل محدود نمی‌شود و مجموعه‌ای از موانع، مانند دیواری مستحکم در برابر صنایع قرار گرفته است.
وی افزود: قوانین موجود نیازمند بازنگری اساسی هستند و باید سازوکاری از نو طراحی شود که در برابر بحران‌ها و تغییرات اقتصادی پایدار باشد.
طهماسبی خواستار حذف قوانین پیچیده و تسهیل دسترسی مستقیم تولیدکنندگان به مواد اولیه شد و گفت: زمانی که کالایی پس از واردات و عبور از زنجیره واسطه‌ها با قیمتی چند برابر به دست مصرف‌کننده می‌رسد، هزینه این ناکارآمدی در نهایت از جیب مردم پرداخت می‌شود.
وی در پایان تأکید کرد: بسیاری از تولیدکنندگان در شرایط فعلی، نه صرفاً برای کسب درآمد، بلکه به‌دلیل علاقه به صنعت، مسئولیت در برابر کارکنان و حفظ خانواده شغلی مجموعه خود به فعالیت ادامه می‌دهند.
مدیرعامل ویول ابراز امیدواری کرد با اصلاح قوانین، گشایش فضای تجاری و تسهیل حضور در بازارهای جهانی، برندهای داخلی بتوانند به برندهای بین‌المللی تبدیل شوند و گفت: تولیدکنندگانی که از بحران‌های متعدد عبور کرده‌اند، در صورت فراهم‌شدن فضای مناسب، ظرفیت رقابت با بزرگ‌ترین مجموعه‌های جهانی را دارند.